ผูกหวาย..
...............
ภูมิปัญญาผูกหวายอันวิจิตร
บรรพชนคนคิดกติกานี้
เป็นความคิดแยบยลสอนคนดี
ตามวิถีคนหลังสวนชวนไตร่ตรอง
ผูกกันไว้อย่าแยกอย่าแตกรัก
แยกก็หักสะบั้นกันทั้งสอง
ขาดจากกันก็ผูกใหม่ในครรลอง
เป็นพี่น้องทั้งสายน้ำจำใส่ใจ
สามัคคีประเพณีงานเรือแข่ง
มิได้แย่งแข่งขันกันเป็นใหญ่
แข่งเพื่อสืบทอดงานอันเกรียงไกร
ให้ลูกไทยหลานไทยได้รักษา
........................
๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘
หมายเหตุ .. บทร้อยกรอง เรื่อง ผูกหวาย บทนี้
ได้เขียนขึ้นเมื่อวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘ และวางประชาสัมพันธ์ในfacebook
วันนี้ครบรอบปีที่ได้วางไว้ เลยนำมาวางอีกครั้งเพื่อเตือนใจคนหลังสวน
ในการร่วมมือกันรักษาสืบทอดงานประเพณีแห่พระแข่งเรือขึ้นโขนชิงธง
ชิงโล่และถ้วยพระราชทาน งานของเราให้ยั่งยืนสืบไป
และโดยเฉพาะการผูกหวาย ที่ทุ่นเรือตัดสินให้เรือที่เข้าแข่งขันขึ้นโขนเข้าชิงธง
ชิงหวายที่ผูกติดกันตามภูมิปัญญาสืบทอดประเพณีมาแต่โบราณ
การผูกมัดหวายทั้งสองเส้นไว้ด้วยเชือก
หากเรือลำใดชนะก็จะชิงธงพร้อมหวายทั้งสองเส้นนั้นไปได้
หากชิงธงพร้อมๆกันจนหวายที่ผูกติดกันไว้ขาดสะบั้นชิงไปได้คนละเส้นก็เสมอกัน
เมื่อผ่านการแข่งขันแต่ละเที่ยวผ่านไปแล้ว กรรมการที่ทุ่นเรือตัดสิน
ที่เป็นเส้นชัยในการแข่งขันก็จะนำหวายมาผูกติดกันใหม่
ห้อยเอาธงสีแดงไว้ที่ปลายหวายแต่ละข้างร้อยลอดกระบอกธงที่เส้นชัย
รอการแข่งขันเที่ยวต่อไป
เมื่อกรรมการพร้อมก็จะให้อาณัติสัญญาณว่าเรือตัดสินพร้อมแล้ว
การแข่งขันก็จะเริ่มต้นต่อไป
