แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สิ่งแวดล้อม.สังคม แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สิ่งแวดล้อม.สังคม แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ของหวง..


ของหวง..

..................

เมื่อคิดว่าป่าไม้เป็นของหวง
ไม้ทั้งปวงห้ามตัดต้องรักษา
แม้นไม้ปลูกในที่ดินปวงประชา
ก็ห้ามว่ามิให้ตัดช่างขัดใจ

จะหาคนรักไม้ที่คิดปลูก
แม้คราวลูกหลานก็มิได้ใช้
อยากจะถามว่าเขาปลูกทำไม
เพราะปลูกไปก็ไร้ค่าใช่ของตน

จะเหลือป่าปลูกไม้เป็นของหลวง
ที่จะหวงห้ามตัดอีกกี่ต้น
ปรัชญารัฐขัดใจแสนพิกล
ใครนะทนปล่อยไว้ไม่คลี่คลาย

จากพี่เบิ้มอวดดีในอดีต
ไม้ถูกรีดจนป่าสิ้นสลาย
ไม้เพื่อนบ้านงดงามดีมีมากมาย
ทั้งปลูกขายปลูกใช้ตัดได้เลย.

...............................
๒๔ พฤศจิกายน  ๒๕๕๘


วันอังคารที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ใคร..ดี เลว กว่ากัน..


ใคร..ดี เลว กว่ากัน..

...............................

คนทิ้งขยะ กับ คนเขียนคำว่าห้ามทิ้งขยะตรงนี้
ท่านว่าใครถูกใครผิดมากน้อยกว่ากัน
หรือท่านเห็นเป็นอย่างไร

นี่เป็นที่สาธารณะกลางเมืองหลวง
เป็นทางเท้าให้ประชาชนสามารถเดินสัญจรไปมาได้บ้าง
แม้จะมีความกว้างประมาณ 1 เมตรก็ตาม

รั้วคอนกรีต ที่ถูกเขียนข้อความดังกล่าว
เป็นรั้วคอนกรีตที่สถาปนิกคงออกแบบมาให้เป็นส่วนประกอบสำคัญ
ของตึกสูงระฟ้า อาคารสำนักงานใหญ่ธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน)
จึงจัดให้มีการปลูกต้นไม้ตกแต่งให้สวยงามด้วยนั้น

คนจัดการขยะของเมืองหลวง คงหนีไม่พ้นภารหน้าที่ของกรุงเทพมหานคร
ที่ต้องรับผิดชอบความสะอาดของเมืองทั้งหมด

ภาพนี้ได้บันทึกภาพไว้เมื่อเช้าวันที่ 14 พฤศจิกายน  2559
วันที่ลงข้อเขียนบทนี้ อาจมีการจัดการเรื่องความสะอาดไปทั้งหมดแล้วก็ได้
หรือยังมิได้จัดการอะไรสักอย่าง
หรือว่ากองขยะมันเพิ่มพูนใหญ่โต ตามกาลเวลา

แต่เมื่อดูตามภาพนี้แล้ว
ท่านมีความคิดอย่างไร...
............................
15 พฤศจิกายน  2559