วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ของหวง..


ของหวง..

..................

เมื่อคิดว่าป่าไม้เป็นของหวง
ไม้ทั้งปวงห้ามตัดต้องรักษา
แม้นไม้ปลูกในที่ดินปวงประชา
ก็ห้ามว่ามิให้ตัดช่างขัดใจ

จะหาคนรักไม้ที่คิดปลูก
แม้คราวลูกหลานก็มิได้ใช้
อยากจะถามว่าเขาปลูกทำไม
เพราะปลูกไปก็ไร้ค่าใช่ของตน

จะเหลือป่าปลูกไม้เป็นของหลวง
ที่จะหวงห้ามตัดอีกกี่ต้น
ปรัชญารัฐขัดใจแสนพิกล
ใครนะทนปล่อยไว้ไม่คลี่คลาย

จากพี่เบิ้มอวดดีในอดีต
ไม้ถูกรีดจนป่าสิ้นสลาย
ไม้เพื่อนบ้านงดงามดีมีมากมาย
ทั้งปลูกขายปลูกใช้ตัดได้เลย.

...............................
๒๔ พฤศจิกายน  ๒๕๕๘


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น