ฝน..
...........มิทันดึกดาวเดือนถูกเกลื่อนกลบ
ฝนพราวลบเงาจันทร์มิทันอ้อน
ดาวก็ดับลับลาทิฆัมพร
จำใจนอนฟังฝนหล่นหลังคา
มิมีเสียงอื่นใดในค่ำนี้
เสียงโกรกกรากเป็นดนตรีที่เปี่ยมค่า
ไม่มีจิ้งหรีดร้องประสานมา
มีเสียงฟ้าคะนองเป็นคราวคราว
เสียงฟ้าคำรามคะนองนัก
ทายทักถามคำจากห้วงหาว
เตือนว่าฝนหนนี้คงมิยาว
และลมหนาวจะมาในเร็ววัน
เสียงฟ้าลั่นนั้นก้องน่าเกรงกริ่ง
จำใจทิ้งลำนำที่จำปั้น
เกรงว่าฟ้าพิโรธจะลงทัณฑ์
ให้สะบั้นทุกสิ่งไปทันใด
จบลำนำคำว่าฝน
ฟ้ายังหม่นมืดมิดสนิทไฉน
แสงฟ้าแลบแปล๊บปล๊าบกระจ่างไป
ชั่วแวบไฟก็ตื่นใจต้องหยุดคำ
.......................
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น