ร่องรอย..
..................ร่องรอยงามยังมีให้ได้เห็น
สายน้ำเย็น กับสะพานที่บ้านฉัน
รอยโค้งข้ามคงค่าเกินจำนรรจ์
เพราะสะบั้น จึงเป็นเหลี่ยมมาเทียมแทน
ร่องรอยน้ำสีแดงแสดงบอก
ว่าป่าชอกช้ำไปให้คับแค้น
ดินละลายน้ำหลากจากดงแดน
จึ่งข้นแค่นเคืองคำใครทำลาย
ร่องรอยงานแข่งเรือที่เหลือไว้
มิได้ใช้จุดเรือปล่อยไปชิงหวาย
เหลือภาพหวังทิ้งไว้แม้เดียวดาย
ยังขยายความผูกพันนิรันดร
ร่องรอยไม้สีเขียวเกาะเกี่ยวภาพ
ดูแล้วอาบอิ่มเอมเกษมย้อน
ร่องรอยฝนหล่นฟ้าชุ่มนาคร
เมฆยังร่อน รอโปรย ฝนอีกครา
ร่อง รอยรักสามัคคีที่เคยบอก
รอย ช้ำชอกของสงครามฤาหยามค่า
เจ็บ อดีตกรีดใจตลอดมา
ปวด อุราเป็นบทเรียนจึงเขียนคำ
...........................
๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น