สี่สิบห้าปี มร.
....................จากตลาดวิชามหาวิทยาลัยเปิด
ก็ก่อเกิดแหล่งเรียนรู้อย่างยิ่งใหญ่
เป็นแสงเทียนส่องทางสว่างไทย
จนเจิดจ้าสวยไสวในวันนี้
จากท้องนาทิ้งร้างกลางเมืองหลวง
เป็นที่หวงมากค่าไปทุกที่
จากอาคารแสดงสินค้าเก่าหลายปี
เริ่มเป็นที่ประสาทวิชาแก่ผู้คน
จากตึกเก่าชั้นเดียวเดี๋ยวนี้เปลี่ยน
มีตึกสูงมีห้องเรียนมากหลากล้น
เป็นสถาบันการศึกษาของคนจน
ก่อเกิดผลพัฒนาประเทศไทย
เป็นที่เรียนต่อเติมค่าความใฝ่ฝัน
สู้ไม่หวั่นจนแกร่งกล้าและยิ่งใหญ่
สี่สิบห้าปีพัฒนามหาวิทยาลัย
รามคำแหงจะเกรียงไกรไปนิรันดร์
...............................
๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
หมายเหตุ.. บทร้อยกรองนี้เขียนขึ้นเป็นบันทึกในวันครบรอบ ๔๕ ปี
แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยรามคำแหง
สถาบันการศึกษาของมวลชน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น