วันเสาร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559

รอยรัก


รอยรัก..


......................

ความพอใจความพอดีเป็นที่สุด
ไม่อาจหยุดขวางกั้นปรารถนา
ความนิยมชมชื่นรื่นอุรา
อุปสรรคปัญหาฤาจะมี

เมื่อความรักปักใจไม่แปรเปลี่ยน
อาทิตย์เวียนเปลี่ยนไปไม่อยู่ที่
ใจผูกพันมั่นแม่นแสนยินดี
กี่เดือนปีมิเปลี่ยนไปไม่สั่นคลอน

เขาว่ารักปิดตาจนมืดมิด
เอามาคิดปริศนาอุทาหรณ์
จริงหรือไม่ หรือไม่จริงยิ่งเว้าวอน
ยิ่งสะท้อนปรารถนาจนตาลอย

ความพอใจในรักปรารถนา
จักเดินหน้าต่อไปไม่ถดถอย
เพื่อตอบหวังความตั้งใจที่ได้คอย
ประทับรอยรักไว้ในทรงจำ

.........................
๑  ตุลาคม  ๒๕๕๙

ยามเย็น

ยามเย็น

..............



มองจากเกาะพิทักษ์ชื่นรักหวาน
เรือล่องผ่านเงาสูรย์เพิ่มพูนฝัน
ทะเลงามยามเย็นเล่นเรือกัน
มิต้องหวั่นคลื่นลมมาจมเรือ


เกราะบั่น

เกราะบั่น..

......................


คนจะดีมีดีที่ในเนื้อ
เค็มของเกลือเกลือเค็มอย่างเต็มค่า
คุณธรรมสำนึกใช่หมึกตรา
มือปิดฟ้ากล้าทำเพราะล้ำเลว

ทุกสิ่งผ่านคนพบประสบเห็น
ถึงแทรกเร้นอย่างไรต้องล้มเหลว
ผิดคือผิด ถึงปิดไฟให้เห็นเปลว
ปิดความเลวยังเห็นกรรมที่ทำกัน

เป็นคนดีโฆษณาประกาศผล
ที่แท้หม่นหมองมัวด้วยชั่วมั่น
คลุกคลีคนปนดีอ้างทุกวัน
จนเกราะบั่นเปิดข้างในไม่พบดี

..........................
๑  ตุลาคม  ๒๕๕๙

พราวดิน

พราวดิน.

.....................

ตะวันกล้ากราดแสงรัศมี
ให้หลบลี้พลังแรงอันแกร่งกล้า
แต่เมื่อถึงสายัณห์กาลเวลา
ยังต้องลาอัสดงลงไปเอง

ไม่มีใครเข้มแข็งไปตลอด
ไม่มีใครเป็นยอดคนคนยอดเก่ง
สืบอำนาจตลอดไปให้ต้องเกรง
ใช่จะเก่งเป็นยอดยุทธเพียงผู้เดียว

ตะวันแรงแสงส่งรัศมี
สืบวิถีตะวัน นั้นต้องเปลี่ยว
ความเปลี่ยนแปลง เมื่อค่ำคืนมืดมิดเชียว
ต้องโน้มเหนี่ยวแสงเดือนดาวให้พราวดิน..



                                                                                                                      ๑  ตุลาคม  ๒๕๕๙

เสกสวรรค์


เสกสวรรค์

.....................

ขยะเอ๋ยเคยเหม็นเป็นของทิ้ง
แต่ความจริงมีค่ามหาศาล
คนทั้งเมืองไม่สนใจไม่จัดการ
ขยะบ้านจึงล้นเมืองขุ่นเคืองพลัน

ถุงพลาสติกกล่องโฟมเศษอาหาร
ขยะโรงงานขยะพิษน่าหวาดหวั่น
ทิ้งลงถังไม่ลงถังทิ้งปนกัน
จนสวรรค์เป็นนรกน่าตกใจ

ทั้งหมดนี้หน้าที่ใช่แต่รัฐ
ราษฎร์จัดความร่วมมือช่วยกันได้
แยกขยะแยกประเภทให้ปลอดภัย
แปรรูปใหม่นำมาใช้ได้อีกที

ขยะเหม็นจะมีค่าไม่อยากทิ้ง
เก็บทุกสิ่งกลับมาใช้ได้ทุกที่
ทำให้เมืองน่าอยู่ และดูดี
เปลี่ยนวิถีเมืองนรกชื่นอกกัน

เปลี่ยนถุงดำเป็นถุงใสให้ได้เห็น
จัดการเป็นแยกขยะครบทุกขั้น
สนับสนุนการจัดการร่วมแบ่งปัน
เสกสวรรค์ด้วยมือของพวกเรา..

......................
๑  ตุลาคม  ๒๕๕๙


อนิจจัง


อนิจจัง..

..............

บนเส้นทางวางหนามไว้คร้ามข่ม
ให้รักขมขื่นใจไม่ได้หวาน
ลืมไมตรีที่มีเมื่อวันวาน
ไยหักหาญเสน่หาให้ลาโรง

บนเส้นทางชีวิตไยปิดกั้น
ไยต้องบั่นบทไปให้เลี่ยนโล่ง
บทชีวิตปิดวิถีมิเหลือโครง
มิจรรโลงสัมพันธ์แปรผันไป

บทละครบทนี้ที่แปรเปลี่ยน
รักหดเหี้ยนมิเหลือรอยเคยรักใคร่
ไม่เหลือรักมิเหลือหวังจนหวิวใจ
มิเหลือไส้แก่นฤทัยให้จารจำ

บนเส้นทางวางเหงาให้ได้เห็น
ให้ตื่นเต้นตกใจได้แต่ช้ำ
บทวิถีชีวิตผ่านลำนำ
เหลือแต่ธรรมอันเที่ยงแท้ อนิจจัง..

......................

สืบทอด

สืบทอด

..........

สาธุชนศรัทธามาที่วัด
ร่วมกันจัดการบุญหนุนส่งให้
ผู้ล่วงลับไปแล้วเพริศแพร้วใจ
ศาลาใหญ่วัดขันเงินจำเริญธรรม

แรมสิบห้าค่ำเดือนสิบมากันพร้อม
มนน้อมภัตตาหารรสเลิศล้ำ
ถวายพระปฏิบัติจัดใจนำ
สืบทอดวัฒนธรรมประเพณี




                                                                                                                              ๑  ตุลาคม  ๒๕๕๙