อนิจจัง..
..............บนเส้นทางวางหนามไว้คร้ามข่ม
ให้รักขมขื่นใจไม่ได้หวาน
ลืมไมตรีที่มีเมื่อวันวาน
ไยหักหาญเสน่หาให้ลาโรง
บนเส้นทางชีวิตไยปิดกั้น
ไยต้องบั่นบทไปให้เลี่ยนโล่ง
บทชีวิตปิดวิถีมิเหลือโครง
มิจรรโลงสัมพันธ์แปรผันไป
บทละครบทนี้ที่แปรเปลี่ยน
รักหดเหี้ยนมิเหลือรอยเคยรักใคร่
ไม่เหลือรักมิเหลือหวังจนหวิวใจ
มิเหลือไส้แก่นฤทัยให้จารจำ
บนเส้นทางวางเหงาให้ได้เห็น
ให้ตื่นเต้นตกใจได้แต่ช้ำ
บทวิถีชีวิตผ่านลำนำ
เหลือแต่ธรรมอันเที่ยงแท้ อนิจจัง..
......................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น