๔๐ ปี..
.............เหตุการณ์ผ่านนานมากว่าสามรอบ
ยังไม่เห็นคำตอบว่าใครฆ่า
ประชาชนเดือดร้อนสุดคณา
ติดตามหาประชาธิปไตยก็ต้องตาย
ตายเมื่อสี่สิบปีที่ผ่านพ้น
กลางถนนในเมืองหลวงศพก็หาย
เจ็บพิการนานปีทุกข์มิคลาย
คนคิดร้ายยังคิดฆ่ามิรามือ
สี่สิบปีสิบสี่ตุลาฯปีหนึ่งหก
โอ้ นรกกลางเมืองหลวงอันลือชื่อ
สยามเมืองยิ้มยิ้มไม่ออกบอกระบือ
เสียงปืนอื้อควันไฟอวลป่วนทั้งเมือง
สี่สิบปีการเมืองยังไม่เปลี่ยน
ยังหมุนเวียนวกวนไม่เป็นเรื่อง
"รัฐธรรมนูญ" เป็นกฎหมายใช้สิ้นเปลือง
และเป็นเครื่องมือใช้ทำลายกัน
ไม่เห็นความสำคัญประชาราษฎร์
นักการเมืองผูกขาดทางสวรรค์
มีความสุขปลุกกระแสม็อบทุกวัน
เสกคำปั้นสร้างนิยายขายอุดมการณ์
สี่สิบปีสิบสี่ตุลาฯปีห้าหก
ยังปิดปกความจริงสิ่งที่ผ่าน
ยังปล่อยให้การตายเป็นตำนาน
และยังต้านกระแสการเปลี่ยนแปลง
................................
กฤษณะ ฉายากุล
๙ ตุลาคม ๒๕๕๖
หมายเหตุ..บทร้อยกรองนี้เขียนขึ้นเมื่อวันที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๕๖
เป็นบทบันทึกหนึ่งสะท้อนเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น