ล้านลิ้น..
..................โขดเขาล้อมอ้อมน้ำมาลงอ่าว
เมฆสกาวพราวแพรวประดับฝัน
เรือประมงเรียงรายรอแรมจันทร์
รอตะวันลับเหลี่ยมเขาค่อยออกไป
จอดพักเติมเสบียงเติมน้ำแข็ง
พร้อมแกร่งกับคลื่นกล้ามิหวั่นไหว
พักคนออมแรงเดินทางไกล
ออกสู่ทะเลใหญ่ในค่ำคืน
ชีวิตชาวประมงยังคงมั่น
บากบั่นอดทนแม้หม่นฝืน
เปล่าเปลี่ยวเดียวดายหลายวันคืน
ผจญคลื่นทะเลใหญ่เพื่อหากิน
ค่ำคืนกรำงานที่แสนหนัก
หาญหักเสี่ยงภัยทุ่มใจสิ้น
เสียสละเพื่ออาหารในแผ่นดิน
เพื่อล้านลิ้นที่รอคอยอย่างตั้งใจ
.............................
๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น