เวิ้งว้าง..
..................เวิ้งว้างอย่างนี้ที่บ้านฉัน
สายธารงามครันยังได้เห็น
หล่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่เย็น
พฤกษายังเด่นเป็นร่มเงา
เลียบเมืองอ้อมโอบให้อิ่มเอิบ
เมืองเติบโตใหญ่ไม่หงอยเหงา
แม้ยามเทศกาลงานของเรา
ก่อนเก่าสืบทอดมาทุกปี
ตรงนี้เป็นที่จัดงานใหญ่
เรือร่วมชิงชัยจากทุกที่
ร่วมงานร่วมรักสามัคคี
ประเพณีขึ้นโขนชิงธง
สายธารวันนี้มิเหือดแห้ง
เป็นแหล่งน้ำใหญ่ดังประสงค์
ชุมชนร่วมรักษาให้ยืนยง
ให้คงเป็นสายน้ำเลี้ยงเมือง..
.........................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น