ชี้เพื่อใคร ?..

ชี้เพื่อใคร..?

...................

เมื่อดวงจันทร์สีเหลืองเมลืองฟ้า
ถูกอาทิตย์แดงจ้าอรุณฉาย
จันทร์ต้องลับลางเลือนคล้อยเคลื่อนคลาย
นิมิตหมายธรรมชาติมิอาจตรึง

สายธาราไหลมาจากป่าใหญ่
จากหยดน้ำรวมไอละอองหนึ่ง
เป็นธารน้อยในห้วยหนองและคลองบึง
รวมเป็นสายน้ำหนึ่งสู่ทะเล

น้ำจากป่าผ่านเมืองปกติ
ใคร ใครมิอาจกั้นให้หันเห
น้ำสายใหญ่หลากล้นจนจำเจ
เขาก็เห่เรือเล่นสนุกกัน

เมื่อป่าใหญ่เป็นไม้ขายกันหมด
ไร่นาทดน้ำใช้หลากหลายชั้น
เมืองเป็นตึกสูงใหญ่เพิ่มทุกวัน
น้ำแบ่งปันไม่พอก็โวยวาย

คราน้ำหลากมากท้นท่วมที่อยู่
ทรัพย์สินผู้คนมีความเสียหาย
คิดผลักน้ำให้พ้นความละอาย
ความฉิบหายเกิดกับใครไม่ไยดี

เมื่อไหร่นะจะมีเหตุผลบ้าง
และคิดวางนโยบายใช้น้ำนี้
หยุดปัญหาน้ำแล้วน้ำท่วมสักที
เขื่อนจะมีหรือไม่มีก็ชี้กัน

ใครคนชี้มีหน้าที่ชี้หรือไม่
ชี้ออกไปเป็นมติอย่างสร้างสรรค์
ให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์และคลองธรรม์
เพื่อสุขสันต์และประโยชน์ของปวงชน..

...............................
๑๒  ตุลาคม  ๒๕๕๖

หมายเหตุ  บทร้อยกรองนี้เขียนเมื่อวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๖ และวางเผยแพร่ในfacebook