ไม่วอกแวก..
.......................จมใจไปในห้วงแห่งความหวัง
รวมพลังทุ่มเทไม่เหหัน
มุ่งมั่นฟันฝ่าทุกคืนวัน
ปลุกปั้นความรักสามัคคี
แม้ยังมืดมิดแม้นทั้งแดนถิ่น
ยังถวิลใฝ่หาไปทุกที่
แม้ยังขุ่นคิดแค้นไร้ไมตรี
ก็มิมีขึ้งเคืองให้เปลืองใจ
จักก้าวเดินเพลินไปไม่วอกแวก
แม้ต้องแลกด้วยเหนื่อยยากไม่หวั่นไหว
แม้ต้องทุกข์เพราะคมชังยังมุ่งชัย
จักเดินต่อแม้ทางไกลไม่ลังเล
ปลุกความรักสามัคคีให้คืนกลับ
ก่อนย่อยยับสิ้นสลายเพราะหลงเล่ห์
หลงมายาสารพัดสารเพ
จะขับเห่บทเพลงบรรเลงธรรม
บรรเลงเป็นเพลงแห่งความเศร้า
หากว่าเงาสงครามตามขย้ำ
ความทุกข์ท้นจะล้นไหลไปตามกรรม
ความตกต่ำจะครอบงำทุกมุมเมือง
..........................
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น