รอ..
....................
จักเฝ้าดาว พราวฟ้า มาแต่ค่ำ
จนเมฆคล้ำ ครอบฟ้า ไปทุกที่
ดาวกับเดือน ก็ห่างหาย ไปทันที
ทั้งราตรี คงต้องเหงา ไร้เงาจันทร์
ถึงเดียวดาย โดดเดี่ยว ให้เปลี่ยวจิต
เมื่อฟ้ามิด มืดมัว ทั่วสวรรค์
สหายไหน ใจต้องเหงา ไม่ต่างกัน
รอเมฆพรั่น พรมฝน จนฟ้าจาง
........................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น