สู้หนาว..
...................
หนาวเหน็บจนเสียดเนื้อ
มนเหลือจะทานทน
ลมเย็นยะเยือกจน
กมลร้าวจนหนาวใน
ต่อสู้ชีวิตร้าว
อีกกี่หนาวจะได้ชัย
สู้หนาวเพียงผิงไฟ
เพราะไร้ผ้าจะห่มกาย
ยากจนสุดข้นแค้น
ทุรแดนกันดารร้าย
รอหวังเปี่ยมความหมาย
ก่อนวางวายเพราะหนาวเยือน
เมตตาที่เอื้อเฟื้อ
ความช่วยเหลือจากผองเพื่อน
ทุกข์ใหญ่ที่หนาวเยือน
คงคล้อยเคลื่อนให้หนาวคลาย
กรุณาที่น้อมให้
ค่ายิ่งใหญ่สุดใจหมาย
ดั่งแก้วที่แพรวพราย
รังสีฉายคณาคุณ..
........................
หมายเหตุ.. บทร้อยกรองนี้เขียนเมื่อ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๓๕
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น