เชิด..

เชิด...

.........................

เมื่อเสร็จนา เสร็จสวน ก็ชวนหมาย
ให้ยอดชาย ในหมู่บ้าน ร่วมงานใหญ๋
การแข่งเรือ ขึ้นโขน ชิงธงชัย
สืบวิถี อันยิ่งใหญ่ ให้เขาดู

การฟิตซ้อม ยอมทน กับเหนื่อยยาก
กินลำบาก นอนลำบาก ก็ยังสู้
เป็นฝีพาย พายเรือ เชื่อตามครู
เพียงเชิดชู ศิลปวัฒนธรรม

ใจทุ่มเท กายทอด เป็นยอดยุทธ
สู้จนสุดกำลังให้ลือร่ำ
ในสนาม การแข่งขันให้จารจำ
วันแรมค่ำ เดือนสิบเอ็ด ทุกทุกปี

เฉลิม  บุญสวัสดิ์ เป็นยอดหนึ่ง
ต้องตะลึง ซึ้งจำ ถึงวันนี้
กนกศักดิ์ ชูฝ่ายคลอง ยอดสองมี
วิรัตน์  โรจน์รัตน์ นี้ เป็นยอดสาม

เขาทุ่มเท ทั้งชีวิต เพียงจิตมุ่ง
หมายผดุง การแข่งเรือ หนึ่งในสยาม
การขึ้นโขนชิงธง อันงดงาม
จนก้าวข้าม เป็นยอดยุทธ ประจำงาน

ขอรำลึก วีรกรรม อันล้ำค่า
ขอเมตตาอย่าได้ทุกข์ให้สุขศานต์
ขอยอดยุทธอยู่สวรรค์อันตระการ
ทิพย์วิมานใดหวัง อย่างยั่งยืน

การแข่งเรือขึ้นโขนชิงธงนี้
สืบวิถี อันยิ่งใหญ่ ให้ชนตื่น
สืบสานประเพณีทุกวันคืน
เฟื่องฟื้น แม่น้ำหลังสวน ของพวกเรา

รักษาแม่น้ำหลังสวนให้ยิ่งใหญ่
อย่าให้วีรกรรมนั้นสูญเปล่า
รักษาวัฒนธรรมประเพณีที่พริ้งเพรา
เชิดเหง้า ถิ่นเกิด ให้เพริศแพรว..

.............................
กฤษณะ  ฉายากุล
๒๑  กันยายน  ๒๕๕๙