วางกอด..
........................
วางกอด พรอดพร่ำ อันฉ่ำชื่น
กอดดินฝืน กลืนกล้ำ เสน่หา
เก็บคิดถีง เดือนและดาว ในราวฟ้า
รำพึงถึงจันทรา ในคืนแรม
จะส่งความห่วงหา ให้ไปถึง
แต่ต้องตรึง ความคิดฝัน รอจันทร์แย้ม
รอเมฆา ถลาเลื่อน จนเดือนแวม
รอดาวแต้ม แต่งนภา จนวับวาว
รอทะเล เห่กล่อม หล่อหลอมจิต
รออาทิตย์ หลบหลืบ หล่นจากหาว
รอพฤกษ์ พรมพริ้ว ลิ่วลมพราว
จนลึกราว เพลงสวรรค์ เสกสรรมา
วางคำ วางกอด ที่พรอดถึง
เพราะคนึง ถึงจันทร์ ใฝ่ฝันหา
กลัวดาว หล่นหาย ในพนา
กลัวราวฟ้า มืดมนอนธกาน..
กฤษณะ ฉายากุล
๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น