คด..

คด..

................

เมื่อป่าหมด คด เปลี่ยน นิเวศแปร่ง

เพราะเขาแข่ง กันร่ำรวย ด้วยเงินหมาย

บุกทุกที่ ป่ามี ก็ทำลาย

แท้ทำร้าย ตนเอง ไม่เกรงภัย

มิเคารพ ธรรมชาติ ขนาดนี้

มิอาจหนี ความแห้งแล้ง ครั้งยิ่งใหญ่

ป่าต้นน้ำ หมดป่า หมดพฤกษ์ไพร

น้ำจากไหน จะหล่อเลี้ยง ชีวิตเรา

น่าสลด หดหู่ เมื่อได้เห็น

ความร้ายเร้น คนไหน ทำให้เศร้า

ป่าทับขอน ที่พะโต๊ะ ไร้แม้เงา

เห็นแต่เขา หัวโล้น เพราะโจรไพร

อีกกี่ที่ อีกกี่แห่ง แกล้งไม่เห็น

อีกกี่คน อ้างจนเป็น เปิดป่าใหม่

อีกกี่ตา รักษาป่า หลับตาไป
ที่สุดภัย สุดท้าย ไร้น้ำกิน........................

๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๙