คนเก็บดาว..
.....................
คนเก็บดาวพราวแสงจากสุดฟ้า
ประดับบ่าล้าแสงไม่แกร่งเท่า
ดาวถูกเก็บ เหน็บติดอ้างสิทธิเอา
ดาวเก่าเก่าเฉาแสงโรยแรงรา
ดาวเรียงร้อย ร้อยดาวเข้าแถวเทียบ
เข็มเหน็บเสียบสอดรัดกระหวัดผ้า
เคยให้สัตย์รัดใจไม่คลายคลา
จะรักษาความดีที่แววดาว
วันเวลาผันเปลี่ยนที่เวียนว่าย
แววมลายหายคืนจนตื่นฉาว
ทั้งโลกีย์สีเปื้อนจนเกลื่อนดาว
กี่ร้อยหนาวดาวกลับจะวับแวม
จะเดาดลจนใจไม่อาจรู้
ดอกไม้คู่ดูออกดอกแรกแย้ม
ดอกไม้วางกลางใจในคืนแรม
ดอกไม้แต้มแต่งสีที่แววดาว
ดาวคืนแรมเคยแจ่มจรัสแสง
ดาวแข็งแข็งบนบ่าต้องล้าร้าว
ดาวเคยดีหรี่แสงเพราะแรงคาว
เวหาหาวดาวดกไม่ตกดิน
คนเก็บดาวเปลี่ยนใจไม่อยากเก็บ
ใจหนาวเหน็บเหน็บดาวดูร้าวสิ้น
หัวใจหม่นดาวหมองมีมลทิน
ไม่อยากยินเรื่องดาวให้คาวหู
....................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น