แม่...
..................ร้องอุแว้อุแว้ดวงแดดิ้น
สายชีวินผินพรากจากร่างแม่
แต่พันธ์ผูกปลูกหมายให้เหลียวแล
เป็นลูกแม่แลหาห่วงสัมพันธ์
ลูกโตวันโตคืนให้ชื่นจิต
นมแม่ผลิตหล่อเลี้ยงเพื่อลูกขวัญ
เป็นสายใยใยเยื่อจุนเจือกัน
ไม่แปรผันเปลี่ยนแปลงไม่แล้งใจ
แม่ป้อนข้าวเคล้าคลุกเพื่อปลุกปลูก
แม่ป้อนลูกด้วยรักฟูมฟักให้
แม่ลำบากตรากตรำยอมจำใจ
หวังยิ่งใหญ่ให้ลูกเป็นลูกดี
ลูกเติบใหญ่ใฝ่เรียนเฝ้าเพียรฝึก
มีสำนึกลึกล้ำชั่วต่ำหนี
ใจสวยสดงดงามมุ่งความดี
ตั้งใจมีสัมมาอาชีพตน
แม่ก็พลอยภูมิใจในชีวิต
เลือดในจิตเติบใหญ่ไม่ไร้ผล
เป็นที่หวังตั้งหมายคลายกังวล
ค่าของคนลูกมีแม่ดีใจ...
......................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น