ความขัดแย้ง

         ความขัดแย้ง                                     

                               
                                เมื่อใดก็ตามที่ความโลภ ความโกรธ ความหลง เข้าครอบงำความมีเหตุผล   จนทำให้หมดความละอายต่อบาป ไม่มีหิริโอตัปปะ จนเกิดความขัดแย้งขึ้นในสังคม      และอาศัยความมีอำนาจของผู้นำ กระทำการต่อประชาชนผู้ถูกปกครองจนบาดเจ็บล้มตายอย่างไร้เหตุผล             บ้านเมืองนั้นก็ต้องเกิดความวุ่นวาย  จลาจล จนต้องพังพินาศไปทุกด้าน

                                ความขัดแย้งของคนในโลกที่ก่อให้เกิดความรุนแรง     ไม่ได้มีแต่เฉพาะในประเทศไทย แต่ได้ลุกลามไปในหลายประเทศทำให้เกิดความสูญเสียทั้งชีวิต    และทรัพย์สินของประชาชน          ดังจะเห็นได้จากเหตุการณ์ในประเทศตูนีเซีย  ประเทศอียิปต์  และประเทศลิเบีย เป็นต้น

                                นับเนื่องจากเหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมาในประเทศของเรา  ซึ่งยังไม่อาจสรุปได้ว่าใครเป็นผู้กระทำการที่เป็นความผิดตามกฎหมาย และผู้เสียหายที่ได้รับผลกระทบจะได้รับการชดเชยความเสียหายหรือไม่อย่างไร    จะได้รับความเป็นธรรมจากกระบวนการยุติธรรมหรือไม่        จึงนับเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ความขัดแย้งเพิ่มความเข้มข้นให้กับประชาชนที่รอคำตอบที่เป็นประโยชน์นี้อยู่        แม้จะได้มีการดำเนินคดีกันไปบ้างแล้วก็ตาม

                                กฎหมายต่างๆที่เป็นกติกาสำคัญในการกำกับให้สังคมมีความเป็นระเบียบเรียบร้อยและ มีสันติสุขได้นั้น จำเป็นต้องหวังพึ่งพาความมีคุณธรรมของผู้บังคับใช้กฎหมาย และอาศัยความเข้าใจของประชาชนที่จะได้มีโอกาสเข้าถึงการใช้อำนาจนั้นอย่างเป็นธรรม                                                                                                                                                                                        ทั้งนี้  องค์กร  หรือเครือข่ายใด ที่เข้ามามีบทบาทในการใช้อำนาจต่างๆแทนประชาชน และแม้ประชาชนโดยทั่วไปก็ตาม หากขาดไร้ซึ่งความมีคุณธรรม   จริยธรรม  ไม่มีหิริโอตัปปะ ก็ย่อมนำมาซึ่งความขัดแย้งในสังคม จนหาสันติภาพไม่ได้ในที่สุด

                                สภาพของสังคมที่ขาดแคลนทรัพยากร  แม้ประเทศของเราจะเป็นประเทศผู้ผลิตสำคัญ  จนต้องจัดการแบ่งปันน้ำมันพืชที่ใช้ประกอบอาหาร  ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน   จนเกิดเป็นข่าวทะเลาะวิวาทต้องแย่งชิงน้ำมัน  นับเป็นความขัดแย้งที่น่าเวทนาที่สุด  และเป็นข้อสงสัยว่าเป็นผลพวงจากวิกฤตการณ์ความขัดแย้งที่ก่อตัวมาช้านานจากความโลภของผู้คนที่เกี่ยวข้อง โดยมองไม่เห็นถึงความทุกข์ยากของประชาชน

                                กับทั้งสภาพทางการเมืองที่ง่อนแง่นไม่มีเสถียรภาพของรัฐบาล            สุมรุมปัญหามากมาย ทั้งปัญหาชายแดน  ปัญหาเศรษฐกิจและราคาสินค้า  ปัญหาสัญชาติ           ปัญหาการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ  และปัญหาความเชื่อมั่นจากต่างประเทศ         ทุกปัญหานำมาซึ่งความเสื่อมศรัทธาจนยากที่รัฐบาลจะดำรงสถานะผู้บริหารประเทศต่อไปได้            จนแม้มีข่าวว่ารัฐบาลจะไม่อยู่ครบวาระ     กำลังเตรียมการในการยุบสภาผู้แทนราษฎร ก่อนครบวาระ

                                อย่างไรก็ตาม สภาพปัญหาความขัดแย้งของสังคมที่มีจุดเริ่มมานานหลายปี  นับวันจะทวีความรุนแรงมากขึ้น ซึ่งถ้าผู้คนในสังคมยังดำรงสถานะของตนอย่างไม่มีเหตุผล    มากไปด้วยความโลภ  ความโกรธ  ความหลง  จนขาดสติยั้งคิด  ไม่มีหิริโอตัปปะหรือความละลายต่อบาป  คำนึงแต่การใช้อำนาจเพื่อประโยชน์ตนฝ่ายเดียว ไม่ว่าฝ่ายผู้นำบริหารหรือฝ่ายประชาชนก็ตาม  ประเทศของเราก็คงหนีไม่พ้นสภาพสงครามกลางเมือง  เมื่อถึงวันนั้นก็คงเรียกหาความปรานี ความเมตตา ไม่พบเสียแล้ว             สภาพความเสียหายทั้งชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนก็คงไม่น้อยหน้าไปกว่าประเทศตูนีเซีย  ประเทศอียิปต์ และประเทศลิเบีย อย่างแน่นอน...
                                                                                   ................................

หมายเหตุ ..  บทความนี้เขียนขึ้นเมื่อ วันที่ 3  มีนาคม 2554