อย่าลืมตัว...
...................
ยุ่งที่ราก น้อย น้อย เป็นฝอยเส้น
เชื่อมโยงเป็น
ไม้ใหญ่ ในไพรกว้าง
ยุ่งที่รากฐานแน่น
หมื่นแสนทาง
เพื่อจักสร้างอาหารเลี้ยง
ไม่เกี่ยงงอน
เมื่อฐานมั่น นั่นแหละ ไม่ล้มแน่
รากน้อยแผ่ขยาย
เป็นบทสอน
อย่าดูหมิ่นแคลนคน
กรรมกร
อย่าเหยียบย่ำ
ราษฎร ผู้ยากจน
รากน้อยน้อย โยงยึด ไม้แก่นไว้
เมื่อลมแรง
แค่แกว่งใบ ให้ร่วงหล่น
แม้น้ำเซาะ
ก็เกาะกั้น ไม่หวั่นชล
เป็นเหตุผล
ให้คำนึง อย่าลืมตัว...
๒๘ เมษายน ๒๕๕๙
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น