อย่าเป็นผักชี..
......................
เมื่อใกล้ถึงเทศกาลสำคัญ
รัฐบาลก็ออกมาให้ความสำคัญกับการใช้รถใช้ถนนกันสักคราวหนึ่ง
มีการจัดรูปแบบการป้องกันอุบัติเหตุกันหลากหลายรูปแบบ
ถูกบ้าง ผิดบ้าง ตามสภาวะของการคิดจัดงานเป็นครั้งคราวนั้น
การจัดการจราจรบนเส้นทางถนนให้กับประชาชนมีปัจจัยที่ต้องเกี่ยวข้องนับตั้งแต่การสร้างถนนได้มาตรฐานหรือไม่ เครื่องหมายการจราจรบ่งชี้ชัดเจนหรือไม่
ผู้คนที่ใช้รถใช้ถนนได้ปฏิบัติตามกฎกันถูกต้องกันทุกฝ่ายหรือไม่
การใช้รถใช้ถนนไม่ใช่คนขับรถเราขับดีอย่างเดียว
รถคันอื่นที่วิ่งอยู่บนถนนก็เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย
เมื่อเขาต้องการให้เกิดความปลอดภัยในการใช้รถ
จึงกำหนดให้รถแต่ละคันนั้นใช้ในประเภทใด
สำหรับรถที่กำหนดที่นั่ง ก็กำหนดให้มีเข็มขัดนิรภัย เพื่อความปลอดภัยของทรัพยากรมนุษย์
การมองที่เห็นต่างกัน เป็นเหตุผลในการคิดเพื่อหาข้อยุติตกลงเป็นระเบียบ เป็นกฎหมาย
เพราะเมื่อเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนน
รัฐซึ่งหมายรวมถึงประชาชนทุกคนจะต้องร่วมกันรับผิดชอบบำบัดเยียวยาความเสียหายแก่ชีวิต ร่างกาย อนามัย ของผู้คนที่ประสบอุบัติเหตุจนได้รับความเสียหายด้วย
ปัจจุบัน สภาพถนนหนทางที่ให้บริการประชาชนนับได้ว่าชำรุดทรุดโทรม
ไม่ได้มาตรฐานเป็นจำนวนมาก จะเห็นได้ว่ามีหลุม บ่อ บนถนน ถนนขรุขระไม่เรียบ
บางช่วงเป็นหลังเต่า เป็นลอน
ซึ่งรถที่ขับขี่ไปในสภาพถนนอย่างนี้ควบคุมได้ยาก และไม่สามารถหยุดรถได้ในสภาพปกติได้
เป็นอันตรายต่อการขับขี่ยวดยานเป็นอันมาก เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย
เส้นสีบนถนนที่จืดจาง ไม่สะท้อนแสง หรือบางช่วงถนน ไม่มีเส้นสีบนถนนเหลืออยู่เลย
ในเวลาฝนตก หรือในยามค่ำคืน ก็เป็นอันตรายในการขับขี่ยวดยานไปบนถนนที่มีสภาพอย่างนี้เช่นกัน
แสงสว่างในยามค่ำคืน ก็มีความสำคัญในการใช้รถใช้ถนนไม่น้อย
ชุมชนบ้านนอกห่างไกลเมือง ก็ขาดโอกาส ขาดแสงสว่างบนถนน ประชาชนต้องอยู่ไปตามยถากรรม
การให้บริการประชาชนเกี่ยวกับการจราจรบนถนนหนทาง
หาใช่การใช้มาตรการชั่วคราวในช่วงเทศกาลสำคัญนั้นไม่
หากเป็นแนวคิด หรือนโยบายที่สำคัญ ที่จะต้องจัดการให้ถนนหนทางได้มาตรฐาน
และมีการปฏิบัติตามกฎจราจรกันอย่างเคร่งครัด
ปลุกเร้าสั่งสมสร้างคนในสังคมให้มีวินัยในการจราจร รู้จักการใช้รถใช้ถนนกันอย่างจริงจัง
เพื่อรักษาทรัพยากรมนุษย์ให้ปลอดภัยจากอุบัติเหตุจากการจราจรบนถนนตลอดเวลา
......................................
๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๙
